MEVZUATTAKİ SON
DEĞİŞİKLİKLER

Esas No : 2025/4291

Karar No : 2025/5014

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: İstanbul 20. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 11.02.2025

SAYISI: 2022/462 E., 2025/235 K.

DAVACI: ... vekili Avukat ...

DAVALI: ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ: 21.01.2021

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kanun Yararına Temyiz Bürosu

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.     DAVA

Davacı vekili; müvekkiline babasından miras yoluyla intikal eden taşınmazı 01.01.2006 tarihinden bu yana sözlü kira sözleşmesine istinaden kiracı sıfatıyla kullanan davalının, 2016- 2020 yılları arasındaki döneme ilişkin toplam 45.600,00 TL olan kira bedelini ödemediğini, 02.12.2020 tarihli ihtarname ile kira borcunun yasal 30 günlük süre içerisinde ödemesinin ihtar edildiğini, davalının ihtarnamenin kendisine tebliğinden itibaren yasal 30 günlük süre içerisinde kira bedellerini ödemediğinden temerrüde düştüğünü İleri sürerek; davalının temerrüt nedeniyle tahliyesine, 45.600,00 TL kira bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.     CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmazı davacının murisinden 01.03.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, kira bedellerini ödediğini, davanın süresinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III.     MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kiraya verenin 02.12,2011 tarihinde vefatı ile geride mirasçı olarak davacı ile eşi ...'nin kaldığı, 02.12.2020 tarihli ihtarnamenin yalnızca davacı tarafından çekildiği, zorunlu dava arkadaşı olan diğer mirasçı davalıya ihtar göndermediğinden tahliye şartlarının gerçekleşmediği, davacı kira bedelinin miktarı konusunda ispata elverişli bir delil sunmadığından kira bedeli konusunda davalının beyanın esas alındığı, davalının hesap edilen kira bedelini ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne,

tahliye talebi bakımından davanın reddine, 40.200,00 TL kira alacağının dava tarihinden İtibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV.     KANUN YARARINA TEMYİZ

A.     Kanun Yararına Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik Adalet Bakanlığınca; kiraya verenin 02.12.2011 tarihinde vefat ettiği, mirasçılarının eşi .... ve kızı davacı olduğu, ...'nin 06.04.2019 tarihinde vefat ettiği, tek mirasçısının kızı davacı olduğu, kiralananın tapu kaydının 21.11.2019 tarihinde davacıya intikal ettiği, temerrüt ihtarnamesinin davacı tarafından 02.12.2020 tarihinde düzenletilerek tebliğ ettirildiği, Mahkemece, dava konusu taşınmazın malikinin davacı olduğu ve ihtarnamenin de bu malik tarafından düzenletildiği ve hukuksal olarak geçerli olduğu dikkate alınarak, tahliye talebinin esasına ilişkin bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye talebinin reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek, kanun yararına temyiz isteminde bulunulmuştur.

B.  Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağı istemine ilişkindir.

Davacının murisi ile davalı arasında 01.03.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlenmiştir. Kiraya verenin vefat ettiği, mirasçılarının eşi Sultaniye ve kızı davacı olduğu, Sultaniye'nin ise 06.04.2019 tarihinde vefat ettiği, tek mirasçısının davacı olduğu anlaşılmaktadır. Temerrüt ihtarnamesinin keşide edildiği tarihte, kiraya verenin kalan tek mirasçısı ve kiralanan taşınmazın maliki olan davacı tarafından temerrüt ihtarnamesi gönderilmesinde bir usulsüzlük ve eksiklik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince; davacının tahliye talebinin esası değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin kabulü gerekmiştir.

C.  KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363. maddenin birinci fıkrası hükmüne dayalı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,

21.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.